Demiryolu Trafiği

İlk olarak 1837'de İngiltere'de Euston ve Camden arasında demiryolu kullanımı için tanıtılan elektrikli telgraf, sabit sinyal noktaları arasında iletişime olanak sağladı. Her sinyalci, blok bölümü olarak bilinen bir ray parçasından sorumluydu. Sinyalcinin bir sonraki blok bölümüne geçmesi gereken trenin sınıfını ve güzergahını tanımlamak veya önceki bölümden bir treni kabul etmek veya reddetmek için zil kodları kullanılıyordu. Genellikle, bir bölümde aynı anda yalnızca bir trene izin veriliyordu; düşük görüş koşullarında, her iki tren arasında bir bölüm genellikle boş bırakılıyordu. Öncelik kararlarının çoğu bireysel sinyalciye bırakılıyordu ve ellerindeki sınırlı bilgiler nedeniyle sinyalciler genellikle yanlış kararlar vererek aşırı gecikmelere neden oluyordu.